|
သီတာ -
လူမွဳေရးကူညီသူ
အင္တာဗ်ဴး - ၁၁-ဧျပီ ၂၀၀၈
္ဘုိကေလးကို
သြားမလို ့ျပင္ေနျပီ
ျမန္မာျပည္မွာ ေက်ာင္းသားေဘာ္ဒါေဆာင္ဖြင့္ထားျပီး ပညာေရးလုပ္ငန္းကို
လုပ္ေဆာင္ေနသူ နဲ ့ လူမွဳေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို အားတက္သေရာ လွဴဒါန္း၊
လုပ္ေဆာင္တတ္သူ မသီတာနဲ ့ ေျပာစကားမ်ားကို ေအာက္ပါအတိုင္း
နားေထာင္လိုက္ရပါတယ္၊
ကြ်န္မေတာ့
ဘယ္လိုမွ မေနႏိုင္ေတာ့ပါဘူး၊ အသက္အရြယ္ရေနတဲ့ မိခင္ၾကီးကလည္း
ဒုကၡသည္ေတြကို သြားေရာက္ကူညီခ်င္ေနေတာ့ ကားေလးတစင္းမွာ တင္ႏိုင္သမွ်
ကယ္ဆယ္ေရးပစၥည္းေတြ တင္ျပီ ကိုယ္မိသားစု ေလးနဲ ့ ကားဒရိုင္ဘာအပါအ၀င္
ဘိုကေလးကို သြားေလ့လာမယ္ဆံုးျဖက္ခဲ့ပါတယ္၊ ဒီေန ့ပဲသြားမယ္၊
၂ရက္ေလာက္ေနျပီး ျပန္လာမယ္ ။ ကိုေက်ာ္ဟိန္း ကိုယ္တိုင္သြားတဲ့အဖြဲ
့ေတာ့ လူေတြ ဒုကၡသည္စခန္းကို သြားခြင့္မရလို ့ လွည့္ျပန္လာခဲရတယ္၊
ပစၥည္းေတြေတာ့ အစိုးရ ကယ္ဆယ္ေရးအဖြဲ ့ေတြဆီကုိ ေပးထားခဲ့ဖို ့ေျပာလို ့
စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ ့ ျပန္ခဲ့ရတယ္ၾကားတယ္၊
ဘာေၾကာင့္လူေတြမသြားခိုင္းသလဲဆိုတာ စဥ္းစားလို ့မရႏိုင္ေအာင္ျဖစ္ရတယ္၊
တခ်ိဳ ့ကယ္ဆယ္ေရးအဖြဲ ့ေတြေတာ့ စိတ္ဆိုးျပီး ပစၥည္းေတြျပန္သယ္ခဲ့ရတယ္၊
ဘိုကေလးက
ကားလမ္းၾကမ္းေတာ့ ၃ နာရီခရီးေလာက္ေမာင္းရမွာပါ၊ ကိုယ္အဖြဲ
့ပစၥည္းေတြကေတာ့ ကားနဲ ့တႏုိင္ျဖစ္တာေၾကာင့္ တန္ဘိုး အားျဖင့္ေတာ့ ၁၀
သိန္းဖိုးေလာက္ပဲ၊ ယိုးဒယား ျခင္ေဆး၊ ဓါတ္ဆားထုတ္၊ ပိုးသတ္ေဆး၊
ယားနာလိမ္းေဆး၊ ဆန္ဆီဆား၊ အ၀တ္အထည္ေတြယူသြားပါမယ္၊ သိပ္မ်ားရင္လဲ
လွဴဖို ့ဆိုတာ သိပ္သိသာျပီး သိမ္းခံေနရမွာစိုးလို ့ ပထမ အေခါက္ဆိုေတာ့
မ်ားမ်ားမယူေတာ့ပါဘူ၊ အဓိကေတာ့ အဲဒီျမိဳ ့ရဲ့ အေျခအေနသိခ်င္ျပီး
ေနာက္အေခါက္ေတြ ဘယ္လိုကူညီလို ့ျဖစ္ႏိုင္မလဲဆိုတာ ကိုယ့္အတြက္ေရာ၊
တျခား အဖြဲ ့ေတြအတြက္ေရာ နည္းလမ္းေတြ ရမယ္ထင္ပါတယ္၊
ဒုကၡသည္ေတြကေတာ့ စားဖို ့နဲ ့ ေနဖို ့က အေရးအၾကီးဆံုးျဖစ္ေနပါတယ္၊
ရွမ္းျပည္က လာကူတဲ့မိတ္ေဆြက ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုပ္ေတြ လိုက္ေ၀တာ
တန္းစီေနတဲ့ လူတန္းၾကီး နည္းတာမဟုတ္ဘူး၊ ပိန္ကပ္ေနတ့ဲ လူတေယာက္
အတင္းျဖက္တက္ျပီး ကြ်န္ေတာ္သိပ္သိပ္ဆာလြန္းလို ့ကြ်န္ေတာ့ကို အရင္
ေပးပါလားခင္ဗ်ာ လို ့လာေျပာတာျမင္ရေတာ့ ေတာ္ေတာ္၀မ္းနည္းမိတယ္ လုိ
့ေျပာပါတယ္၊ ထမင္းေကြ်းရင္ ပဲဟင္း၊ အသားဟင္းေတြ စုျပံဳခ်ေကြ်းရတယ္၊
ဘုိကေလးက ၇၅ ရာႏွဳံးပ်က္စီးသြားျပီး လပြတၱာျမိဳ ့ကေတာ့ ၉၅
ရာႏွံဳးပ်က္စီးသြားတယ္လို ့ေျပာၾကတယ္၊
ႏိုင္ငံျခားသံရံုးေတြကလည္း သူတို ့ကယ္ဆယ္ေရးပစၥည္းေတြနဲ ့သြားၾကတယ္၊ အဲဒီ
သံတမန္ ႏိုင္ငံျခားသားေတြေတာ့ သြားခြင့္ျပဳတယ္၊ ျမန္မာတေယာက္ ကေတာ့
စကားျပန္အေနနဲ ့လိုက္ရတယ္၊ ႏိုင္ငံျခားအေထာက္အပံ့ကို
ေပၚလစီေၾကာင့္လားမသိဘူး၊ လက္မခံဘူးတဲ့၊ တေန ့က ကာတာႏိုင္ငံကဆိုလား
ေလယာဥ္ဆိုက္လာျပီး ေဆးပညာရွင္၊ မုန္တိုင္းပညာရွင္ေတြ အမ်ားၾကီး
ပါလာတယ္၊ ေလယာဥ္ေပၚက မဆင္းပဲ ေလယာဥ္ထဲမွာပဲဲ ေနျပီး၊ လိုအပ္တာေတြ
ကူညီခ်င္ပါတယ္ ေျပာလဲ မရေတာ့ အဲဒီေလယာဥ္ ရန္ကုန္က ျပန္သြားျပီ သိရတယ္၊
အထက္ျမန္မာျပည္ မႏၱေလး၊ ရွမ္းျပည္က ကူညီဖို ့လာတဲ့လူေတြလည္း သူတို
့ပစၥည္းေတြလက္မခံေသးေတာ့ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိျဖစ္ေနတယ္၊ ကူညီခ်င္လြန္းလို ့
လာတဲ့လူေတြကိုေတာင္ လက္မခံတာ ဘယ္လို ေဒါသျဖစ္မွန္းမသိပါဘူး၊
ရက္စက္မွဴကေတာ့ အံၾသေလာက္ပါတယ္၊
Singapore Red Cross Credit
|
